Doen_alsof

 

Net doen alsof, doe maar. Neen, niet de voormalige popgroep, maar precies zoals het er staat: doen alsof je iets meent.
 

Ooit kende ik iemand die alsmaar zei: ‘laten we dat doen’. Voor mij klonk het als een werkelijkheid, in feite was het een standaard uitdrukking –je zou ook kunnen schrijven standaard uitfu(c)k(k)ing- en het was dus net alsof. Ik trapte er vele malen in, totdat ik het door had.
 

Zo velen maken zich er schuldig aan. Mooie huichelige praatjes, slijmerig gedrag, paaien, en de toehoorder trapt er in. Naderhand trapt de toehoorder er snel uit omdat het tegendeel sneller bewezen is van het doen alsof het gemeend is. Niets is minder waar.

Het zijn slechts loze woorden, omgeven door bossen geurende rode rozen, exclusief welriekend parfum, de allermooiste avondkleding en het voorspellen van een glansrijke toekomst, financieel gewin of hartstochtelijke romances, ziet, daar staat de wolf in zijn schaapskleding, de gesocialiseerde psychopaat, de sociopaat.

Huh… ik word kriegel, krijg er koude rillingen van en begin spontaan braakneigingen te krijgen. Bij alleen het aanzien van de allermooiste avondkleding en het wellustig getooide hoofd, brrr… Nog maar niet gesproken over de huichelige slijmerige suikerzoete woorden die tegen je aan worden gesmeten, of de gemaakte en gespeelde huichelachtige glimlach waarbij je met de confrontatie met de emotie die zulks uiteindelijk teweegbrengt reeds kotsmisselijk wordt.

Ik kan daar niet tegen, word er ziek van. Iemand die doet alsof het menens is, het werkelijk waar is, die iemand zal nimmer verbeteren.
 

Wanneer zo iemand de mensenlevens van anderen kapot maakt en ernstig beschadigt, dan is het m.i. juist en gerechtvaardigd deze persoon met gelijke munt terug te betalen. Oog om oog, tand om tand.

Zo, denk ik dan, is dat de samenleving waarin wij verkeren. Elkaar fabels vertellen, onjuistheden opspelden, belazeren, oplichten en, wanneer nodig, elkaar naar een andere wereld helpen.