Narcisme_8

- Vervolg van Narcisme 7 -

De cyclus :
---
De emotie die opgeroepen wordt door de beschikbaarheid van liefde (vrouwen), liefdessubstituten (geld, sex en macht) conflicteert met het stemmetje van het geinternaliseerde Oedipale liefdesobject. (meestal moeder: JIJ bent dat niet waard, JIJ stelt niets voor.. etc etc..)
---
De narcist voelt dit conflict, ook wel Oedipaal conflict genoemd, wil dit niet voelen, en geeft zich
dan gemakkelijk over aan diverse vormen van zelfdestructief gedrag hetgeen de narcist extra
kwetsbaar maakt voor drank- of drugsverslavingen, of andere verslavingen (koop, gok, etc etc)
---
Door dit gedrag verliest hij zijn geliefden, relaties, en bronnen van primair en secundair narcistic supply.
---
Door deze verliezen treedt neerslachtigheid en depressie op.
---
Dit conflict wordt weer opgelost door verandering van een aantal pijlers waarop zijn of haar realiteit is gebaseerd.
---
De narcist zit dan weer zonder Narcistic supply.
---
Gaat dus weer op zoek naar nieuwe bronnen van NS
---
Indien de narcist nieuwe bronnen van narcistic supply vindt, leidt het aanbod daarvan weer tot het conflict met de vernederende internalisatie van het Oedipale object (moeder/vader), de angst om de controle te verliezen lijdt (onbewust) tot gedrag waardoor de bronnen van narcistic supply weer verloren gaan (verslaving, agressie, asociaal of crimineel gedrag),
---
en de cyclus van het nu pathologisch narcisme is weer rond.
---


DE NARCIST IS GEDOEMD DEZE ZOGENOEMDE NARCISTISCHE CYCLUS OVER EN OVER TE BLIJVEN HERHALEN, NET ZOLANG TOTDAT HET DAARAAN TEN GRONDLSAG LIGGENDE BASALE PSYCHISCHE CONFLICT IN VERHOUDING TOT ZIJN MOEDER/VADER (OF ANDER OEDIPAAL SUBJECT) IS OPGELOST.

DE GRONDSLAG VOOR THERAPIE VOOR NARCISTEN IS DUS HERSTEL VAN HET CONFLICT MET PRIMAIR OEDIPALE OBJECT....


Vrouwen zijn bronnen van narcistic supply (voor de vrouwelijke narcist zijn het natuurlijk mannen) ten
aanzien van welke de mannelijke narcist zich als veroveraar zal opstellen/gedragen, en daarover de controle zal willen uitoefenen. (voor vrouwelijke narcisten geldt meestal dat ze zich 'hoerig' zulen
gedragen [ meeste prostituees zijn vrouwelijke psychopaten/narcisten ]

De confrontatie met de vrouwelijk uitgestraalde emotie frustreert de narcist echter omdat het hem
confronteert met een zeer basale emotie (liefde) waarin de narcist dus beslist niet uniek of almachtig is, maar gelijk aan ieder ander. Dit frustreert de narcist, want deze voelt zich het liefst ver boven ieder ander verheven.

Vrouwen zijn daarom anti-narcistische instrumenten, want ze veroorzaken steeds weer de confrontatie met het conflict met het primaire Oedipale object (de moeder/vader).

De liefde van een vrouw kan daarom voor een narcist psychisch vernietigend uitwerken voor zover het basale Oedipale conflict niet is opgelost, zelfkastijdend en zelfdestructief gedrag oproepen.

Ten gevolge daavan wordt de narcist weer door die vrouw gedumpt of in de steek gelaten, hetgeen weer rechtstreeks leidt tot de confrontatie met het conflict met het basale Oedipale object. Deze
verlating leidt tot herbeleving van de emotionele beschadiging door dit primair Oedipaal object en
haar/zijn veroordelende stemmetjes.

De behoefte aan liefde en dus aan een vrouw herinnert de narcist constant aan zijn behoeftigheid, dus, afhankelijkheid (door hem gevoeld en geinterpreteerd als: zwakheid). De narcist zal de behoefte voelen deze constante herinnering te verstoten, en zal daaruit gedrag kunnen ontwikkelen dat een vrouw juist afstoot.

(Dit is de basale verklaring voor bindingsangst, men wil zich niet confronteren aan een gevoel dat
mogelijkerwijs pijnlijk kan zijn : liefde)

De narcist is jaloers op vrouwen, ze komen makkelijker aan sex, zijn daartoe immers emotioneel
en biologisch beter en adequater uitgerust dan mannen. Mannen moeten veroveren, en vrouwen, zo voelt de narcist het althans, bevinden zich in de comfortabele positie om te accepteren of af te
wijzen, te vergelijken en te beoordelen, en ook de narcist kan (en zal) daarbij (vaak?) afgewezen
worden, en dat kwetst zijn ego.

Het feit dat een vrouw nooit meer zijn unieke 'bezit' kan zijn maakt dat de narcist zich gelijkgesteld ziet met iedere andere man, dat hij NIET almachtig, UNIEK of GODDELIJK is, maar gewoon gelijkwaardig aan iedereen, en dat is een gevoel dat een narcist zeer verafschuwt.

In sexuele zin kan deze interne spanning, en wel om sexueel zodanig te presteren teneinde de vrouw te imponeren, een van de oorzaken van impotentie zijn.

Deze prestatiedrang om vrouwen te imponeren (met geld, sex of macht) is in de westerse maatschappij eigen aan bijna elke man, maar een narcist voelt deze drang zo accuut, intens en persistent dat het pathologische vormen aanneemt. (Leidend tot soms ziekelijk imponerings- of haantjesgedrag of controlegedrag mbt tot andere mensen). De narcist is ook jaloers op andere mannen die meer emotioneel of sensitief uitgerust zijn, omdat zij hem confronteren met zijn eigen emotionele 'minderwaardigheid'.

De 'vrienden' van een narcist zijn dan ook zelden mannen met een gelukkige relatie, eenvoudigweg omdat de narcist daarop afgunstig is.

Een narcist is bezitterig, claimend en achterdochtig t.o.v. zijn partner. Het feit dat zij mogelijk hem in
de steek zou kunnen laten, en dus hem zeer zal kunnen kwetsen, maakt hem zowel jaloers op haar, alsook op haar eventuele alternatieve partners.(andere mannen).

Het feit dat hij, zij het wel ten gevolge van zijn eigen pathologische angst en uiteindelijk afstotelijke imponeringsgedrag, steeds weer door vrouwen zal worden afgewezen, maakt dat hij verwacht
dat iedere vrouw zich zo zal gedragen,  en verwacht dat dientengevolge in de toekomst van iedere vrouw, reden waarom de narcist altijd wantrouwig zal blijven t.o.v. zijn partner. En zal haar daarom ook steeds willen blijven controleren en aansturen. Dit veroorzaakt min of meer controle-freak-achtig of dictatoriaal gedrag van de narcist.

De bovenstaande reacties van de narcist zijn alle reacties op het verlies van narcistic supply, dus het verlies van controle over de bron waaruit hij zijn gevoelens van almachtigheid en goddelijkheid put. Iemand met een volwassen ontwikkeld emotioneel vermogen (emotioneel volwassen) ontleent eigenwaarde aan zichzelf. Een narcist (emotioneel infantiel) ontleent zijn eigenwaarde aan de reacties van anderen. (Zie hier de kernverklaring voor SADISME, waar het eigenwaardegevoel gebaseerd wordt op de mate waarin de SADIST (=emotioneel infantiele gefrustreerde narcist) andere mensen weet te beinvloeden, vaak op een zeer negatief ervaren wijze)

Wanneer de bronnen van narcistic supply verdwijnen ervaart de narcist zijn gelijkheid aan iedereen, en in een pathologisch geval zal de narcist zijn verlies aan controlegevoel pogen te herwinnen met erg opdringerig en bezitterig gedrag, agressie, intimidatie of emotionele chantage, hoe dan ook, als het maar weer leidt tot het gevoel dat de narcist de macht heeft.

Voor een pathologische narcist wordt zijn gevoel van eigenwaarde bepaald door het 'bezitten' van of 'beschikken over' bronnen van primair narcistic supply, met andere woorden, door zijn macht tot
beinvloeding van anderen. Zijn partner is een van die bronnen van narcistic supply. Het verlies van die partner brengt de narcist in verbintenis met het gevoel dat hij zijn zelfingebeelde gevoel van
uniekheid niet heeft maar deelt met ieder ander, m.a.w, niet uniek is, m.a.w., is zeeeer frustrerend
voor zijn gevoel van eigenwaarde, waarmee zijn claimende en bezitterige gedrag in relationeel maar ook intermenselijk opzicht is verklaard. Het bezitterige claimende gedrag, leidt, wanneer de narcist wil veroveren of terugwinnen, soms tot STALKING.

De narcist heeft behoefte aan sexualiteit en emotionele verbindingen gelijk als ieder ander, en
dat conflicteert met zijn gevoel van uniekheid en grootsheid. Het accute en niet te onderdrukken
verlangen om uniek en groots te zijn doet een innerlijke tweestrijd ontstaan tussen zijn sexualiteitsbehoefte (basaal ordinair instinct) en zijn behoefte om als uniek (niet-basaal) gezien te
worden.

Innerlijke conflicten roepen psychische spanning op, en de narcist ervaart deze spanning wanneer zijn zelfingebeelde almachtigheid wordt aangevallen met een emotie die hem gelijksteld aan iedereen. Hij zal met opgefokte spanning reageren (agressie, afgunst, jaloezie, negatie, vernedering, sadisme) op alles dat zijn gevoel van almachtigheid ook maar enigzins aantast (saai of vervelend of routinematig werk, anonimiteit, slechts 'onderdeel' van een geheel zijn, mensen met betere emotionele of intellectuele kwaliteiten, of mensen die meer welvarend zijn of als meer aangenaam in de omgang worden ervaren dan hijzelf [jaloezie] ).

Deze innerlijke spanning in interpersoonlijk competitief opzicht is voor de narcist de interne
drijfveer voor soms walgelijk afstotend of pervers asociaal of onbeschoft gedrag als hij geconfronteerd wordt met competitiesitauaties met andere mensen (wanneer zijn uniekheid de vergelijking met anderen moet doorstaan). Deze constante spanning werkt verstorend op een normaal en gezond sexleven. Het is verbluffend te constateren wat de inorme impact is van zijn door frustratie gedreven dis-functionele gedrag.

Een van die uiterste consequenties daarvan is absolute sexuele onthouding.

(celibatair, meer voorkomend bij cerebraal dan bij somatisch narcisme)



Van somatisch naar cerebraal narcisme.
--------------------------------------------------------

Het pathologisch narcistisch verdedigingsmechanisme (de narcistische persoonlijkheidsstoornis) is meestal de winnaar bij een intern psychisch conflict. Een narcist weigert eenwoudigweg de gelijkheid aan anderen te accepteren. Als zelfingebeeld 'supermens' heeft de narcist - zo denkt hij - niets en niemand nodig, en gaat ook de competitie met niets en niemand aan, en trekt zich in zichzelf terug. Hij functioneert alsdan volgens eigen maatstaven waarbij de maatstaven van het interpersoonlijk of maatschappelijk verband niet meer terzake doen, omdat deze door hem (onbewust) als zijnde inferieur terzijde worden gesteld.
(lijkt op a-typisch autisme)

Hij is speciaal (denkt hij), dus wil hij niets van doen hebben met zoiets ordinairs en basaals als
sexualiteit. Hij voelt zichzelf speciaal, en dus staat hij niets en niemand toe (en zeker niet zoiets basaals als sexualiteit) om de overhand over zijn emoties te kunnen nemen.

Hij realiseert zich echter diep van binnen wel dat hij ongeloofwaardig of zelfs bespottelijk en
belachelijk kan overkomen op anderen, daarom zal hij de eerste zijn om vrouwelijke interesse van de hand te wijzen (wederom onbewust) teneinde zelf niet het risico te lopen om te WORDEN afgewezen. Als verdedigingsmechanisme voor het zeer labiele gevoel van eigenwaarde.

Hij zal zich daarom voor vrouwen onbeschikbaar houden wanneer ze hem willen veroveren, zodat hij geen kwetsingsrisico loop. Dit gedrag is de narcist twee-erlei-wijze dienstig : hij bewijst daarmee hoe uniek, anders, onveroverbaar hij wel niet is, en om hen sadistisch terug te plagen teneinde te genieten van hun wanhopige frustratie omdat hij niet toehapt. (en wederom geniet de narcist van de controlepositie die hij op die wijze wederom bij zichzelf heeft gehouden. Sadisme is daarmee een controlemechanisme geworden, dat het narcistische ego van narcistic supply voorziet)

De narcist is om die reden vaak opstandig en rebellieus tegenover vrouwelijke verwachtingen van
hem als man, maar ook tegen de verwachtingen van het maatschappelijk samenlevingsverband (min of meer anarchistisch). Het is door deze rebellieuze opstandigheid en koppigheid dat hij zich onderscheid. Ieder conformisme of maatschappelijke aanpassing wordt door de narcist als bedreigend ervaren omdat dat het verlies van zijn zelfingebeelde gevoel van uniekheid en almachtigheid met zich meebrengt. Een conformistische normale en maatschappelijk geaccepteerde wijze van gedrag is niet uniek, niet speciaal, niet groots of spectaculair, en wordt
deswege door de narcist afgewezen als zijnde zijn grootsheid onwaardig. Een pathologische narcist weigert daarbij in te zien dat deze gedragskeuze hem uiteindelijk als 'outcast' buiten het maatschappelijk verband plaatst.

Er is altijd wel iemand aanwijsbaar die meer uniek, anders, meer in het middelpunt van de belangstelling gelegen, meer succesvol etc. is, dan de narcist. Rebellie of opstandig of dwarsliggend gedrag is per definitie 'anders', 'apart' of 'uniek', geheel eigen aan de persoon van de narcist. Rebellie en opstand van de narcist maakt hem daarmee sowieso uniek en apart.

Voor een nog beter begrip van hetgeen de narcist stimuleert in zijn levenslange zoektocht naar
narcistic supply, (de ego-drugs waaraan de pathologische narcist verslaafd is) dient te worden
teruggekeerd naar zijn kindertijd.

- Wordt vervolgd op Narcisme (9) -