Narcisme_9


- Vervolg van Narcisme (8) -

Narcistische kinderen brengen in hun jeugdtijd al veel problemen met zich mee, zij worden geminacht en bespot, of worden gevreesd (als ze vroegtijdig agressief zijn) Zijn zullen de eersten zijn die ergens van worden verdacht, en vertonen reeds op zeer jeugdige leeftijd anti-sociaal gedrag. Zij zijn emotioneel invalide/minderwaardig en zullen door het gemiddelde van de maatschappij met afschuw en afkeer worden bezien.

Het narcistisch kind voelt zich daardoor inferieur, en dit gevoel wordt verder versterkt door de internalisering van het ideale object (vader/moeder/sociaal referentiekader)en de vernederende/sadistische oordelen die dit ideale object over hem uitspreekt. De Narcistische Persoonlijkheidsstoornis (voorts: NPS) is een compensatoire aanpassing aan emotionele in-capaciteit en de vernederende beoordeliing door het ideale object. Deze aanpassing geeft de narcist het gevoel uniek, anders en beter te zijn, zij het wel alleen in zijn eigen teruggetrokken wereldje.

Het gevoelen van superieuriteit is meestal gebaseerd op hersencapaciteit en intelligentie (cerebraal narcisme, denkkracht) of musculaire lichaamskenmerken (somatisch narcisme, spierkracht en egressie). Het gevoel van superieuriteit compenseert volledig het negativisme dat word opgeroepen door de veroordelende sociale omgeving.

Bij cerebraal narcisme (narcist wenst te imponeren door intelligentie, kennis en wijsheid) zien we vaak een stille introverte persoon terwijl de somatische narcist(wenst te imponeren met spierkracht en agressie) meer energiek en agressief is. De somatische narcist toont daarbij extravert energieke en pro-actieve agressie en intimidatie, de cerebrale narcist is meer introvert, behoudend, rustig, re-actief agressief.

De ten gevolge van de negativistische sociale veroordelingen optredende NPS, en het daarbij behorende gedragspatroon leidt tot verdere sociale isolering van de narcist.

Terwijl de processen van sociale isolering en veroordeling zich voltrekken, is de narcist zich daar vaag van bewust. Hij wordt daardoor zeer jaloers en afgunstig op diegenen die sociaal-emotioneel en sexueel wel mee kunnen doen met de maatschappij. Deze afgunst en het gevoelen daarvan drijft de narcist tot depressie en droefheid. Áls psychisch redmiddel om zich van deze droeve constatering te ontdoen, construeert hij (onbewust) een virtuele realiteit waarin alleen hij de baas is en alleen hij almachtig, en zo komt de formatie van het ONECHTE ZELF tot stand.

Terwijl de narcist zijn ONECHTE ZELF aan de wereld projecteert (eigenlijk uit psychisch 'lijfs'behoud) gaat hij er zelf nog in geloven ook nog ! (Vertel een leugen, herhaal die leugen 100 keer en men zal het gaan geloven) De narcist idoctrineert daarmee eigenlijk zichzelf.

Vervolgens zal de narcist de hem omringende buitenwereld moeten overtuigen van zijn ONECHTE ZELF, en dat gebeurt door contact te zoeken en na te jagen, met juist die mensen die zijn beeld van het ONECHTE ZELF ondersteunen en geloven (Dit zijn de bronnen van PRIMAIR narcistic supply !)

Wat affectie en liefde betreft, zal de narcist dan verliefd worden op een ideale doch virtuele partner. De narcist kan dan relaties aangaan met echt bestaande vrouwen, doch zij dienen slecht als object ter projectie van zijn zelfingebeelde virtuele partner. Er bestaat maar weinig of geen connectie tussen de echte partner van de narcist en de virtuele ingebeelde partner.

Het eindpunt van al deze vormen van bedrog, en meest nog, zelfbedrog, is voor de narcist een totaal zelfingebeelde narcistische belevingswereld, die met de realiteit nog maar zeer weing, tot geen verband heeft : een ONECHT ZELF, samenlevend met een VIRTUELE PARTNER, met een leven in een GEFANTASEERDE realiteit.

Wanneer al deze leugens worden blootgelegd en aan het daglicht komen, en dat gebeurt altijd een keer vroeg of laat, dan heeft de narcist daar psychisch een zware prijs voor te betalen, zowel emotioneel alsook in termen van zijn beschadigd imago. De narcist voelt dit aan alsof hij door iedereen dan wordt geminacht, gehaat en door ieder vermeden wordt.  Hij lijkt gedoemd eeuwigdurend de verschrikkingen uit zjn jeugd te herbeleven en te herbeleven en al maar weer en weer, uiteindelijk tot ver in zijn volwassen leven toe.

Hetzelfde psychische effect treedt op wanneer zijn ONECHTE ZELF of VIRTUELE leven door iets of iemand wordt gekraakt, bijvoorbeeld door het verlies van bronnen van Primair narcistic supply. De bronnen van narcistic supply geven de narcist ego-streling en helpen hem zich te (re)-orienteren op zijn ONECHTE ZELF.

De narcist vergelijkt en beoordeelt constant de signalen van zijn primaire en secundaire bronnen van narcistic supply. Wanneer deze signalen een innerlijk coherent en consistent beeld vormen (zijn FICTIES ondersteunen) geeft elke bron van narcistic supply een postieve input aan de narcist.

Zelfs anti-narcistische instrumenten (vrouwen, geld, sex en macht) geven positieve input indien zijn VIRTUELE wereld door primair narcistic supply wordt ondersteund.

Voorbeeld : sex hebben, een eigen bedrijf hebben of ergens de baas uit kunnen hangen, zijn bronnen van narcistic supply, zolang de samenhang tussen primair en secundair narcistic supply maar zodanig is dat zijn VIRTUELE wereld daardoor voldoende wordt ondersteund en in stand gehouden. (coherentie en consistentheid van primair en secundair narcistic supply)

Bij gebrek aan primair narcistic supply echter, of als anderen hem veroordelen, minachten etc., m.a.w, hem doen herinneren aan de kwetsuren die toegebracht zijn door het primair Oedipale object, worden deze aangelegenheden door de narcist opeens als anti-narcistisch ervaren, immers, op de achtergrond roept het primaire Oedipale object nog steeds dat hij daartoe onwaardig is.



Reconstructie van de functies van de bronnen van narcistic supply.
------------------

Het narcistische kind voelt zichzelf als slecht en inferieur ten gevolge van de veroordelende signalen van het primair Oedipaal object (moeder/vader/sociale omgeving). Ten gevolge van deze sociale conditionering ontwikkeld hij negatieve emoties (agressie, haat en afgunst) ten opzichte van zijn ECHTE ZELF. Deze negatieve gevoelens versterken het slechte zelfbeeld dat de narcist dan al heeft.

(intermezzo : stel dat het kind al voelt homosexueel te zijn. De sociale conditionering door ouders en peer-groups 'leert' hem dat dat niet mag, dus het kind onderdrukt de emoties, en ontwikkelt een afkeer tegen zichzelf, alsook tegen andere homosexuelen. Er ontstaat dan de situatie dat een afkeer ontstaat ten opzicht van zijn eigen emoties, het ECHTE ZELF. Het feit dat de narcist homosexueel is, en geleerd heeft homo's af te wijzen, betekent dus niet anders dan dat de narcist geleerd heeft om zichzelf niet lief te hebben. De narcist zal fantiek proberen te conformeren, en zal fanatiek homo's afwijzen. De praktijk leert dan ook dat de meest fanatieke homohaters zelf homo zijn, maar niet hebben geleerd dit te accepteren. Ten gevolge daarvan moet de schijn worden hooggehouden en zal een imponeringsgedrag van heterosexualiteit worden vertoond dat vaak belachelijke en zeer doorzichtige vormen aanneemt. Zie hier de verklaring dat niet-geaccepteerde homosexualiteit de grondlsag van homohaat kan zijn.)

Een narcist probeert vaak om zichzelf psychisch te herstellen, maar omdat hij emotioneel van zichzelf is ge-dissocieerd lopen zijn pogingen vaak op oneindige mislukkingen uit, waardoor de narcist uieindelijk vervalt in destructief gedrag, zowel ten opzichte van zichzelf als anderen. Dit versterkt weer zijn lage gevoel van eigenwaarde.

In een poging deze gevoelens van inferieuriteit te onderdrukken zal een narcist uiteindelijk al zijn emoties onderdrukken, zowel positief als negatief. Zijn agressie vindt daarbij zijn uitweg in fantasie of in min of meer gelegitimeerde activiteiten : gevaarlijke of zware sporten, gokken, roekeloos rijgedrag, alcohol- of drugsverslaving etc. etc. De narcist beziet vervolgens de wereld ten opzichte van zijn emoties als vijandig, onstabiel en onvoorspelbaar. Hij verdedigd zichzelf daartegen door zijn liefdesemoties te richten op een voor hem volledig controleerbaar en beheersbaar object, te weten : zichzelf. Anderen en al het andere komt daarbij louter nog functioneel in dienst te staan van zijn grote liefde voor zichzelf, zodat zij niet langer een bedreiging voor zijn kwetsbare emoties vormen. Dit is wat we noemen : PATHOLOGISCH NARCISME. (Alle liefde is voor mij, voor mij alleen en alles en iedereen is daaraan ondergeschikt.)

Echter, de constructie van het pathologisch narcisme is kwetsbaar en labiel omdat zij op ontkenning van het ECHTE ZELF is gebaseerd. Deze ontkenning wordt echter pijnlijk aan het daglicht gebracht door diegenen die weten door te dringen tot het emotioneel ECHTE ZELF van de narcist, meestal liefdespartners of sexuele lustobjecten, die het valselijk geconstrueerde innerlijke 'evenwicht' van de narcist weten te bereiken en dus kunnen verstoren. Met name vrouwen zijn zeer goed in staat om de narcistisch onderdrukte emoties te bereiken.
- Wordt vervolgd op Narcisme (10) -